در تحلیل هر ناهنجاری در ابتدای امر باید به ریشه آن توجه كرد. فقر، اعتیاد و غیره هركدام علت و زمینه ای دارد. برای تحلیل درست هر موضوع باید ریشه ها و علل پیدایش آن را مورد بررسی قرار داد. در مقوله خشم و اینكه چگونه جامعه ما به جامعه عصبی بدل شده موارد مختلفی ایفای نقش می كند.
در وهله نخست مدیریت جامعه باید در سمت و سویی گام بردارد كه سلامت روانی مردم مختل نشود. برای نمونه زمانی كه شهرداری اقدام به برخورد با دستفروشان و فروشندگان دوره گرد می كند این خود بر سلامت روانی فرد فروشنده اثر می گذارد.
این افراد به جای اینكه از طرق نامشروع دست به قاچاق، دزدی و غیره بزنند با اندك سرمایه ای كار فروشندگی انجام می دهند و زمانی كه متولیان جامعه به جای فراهم كردن بسترهای مناسب رفاهی راه مقابله را پیش می گیرند، خود زمینه ساز ایجاد خشم می شود.
وقتی این مطالبات كلان تر شد و مردم خواست های عمومی تری داشتند و از سوی مقابل مسئولان جواب درستی به این مطالبات ندادند، آنجاست كه جامعه دچار خشم فراگیر می شود و اتفاقات تلخی چون اعتراضات دی ماه رقم می خورد كه حاصل آن راهپیمایی، اعتراض، درگیری، تخریب اموال عمومی، ضرب و جرح و حتی قتل می شود.
نگارنده معتقد است مهم ترین علل خشونت های فعلی جامعه را می توان در مواردی چون فقر، بی عدالتی، بیكاری، عدم امنیت شغلی و در رأس امور عدم پاسخگویی مدیران دانست.
همان گونه كه مقام معظم رهبری بارها و بارها به مسئولان گوشزد كردند باید در جامعه و مخصوصا در انتخاب مدیران به دو اصل شایسته سالاری و روحیه پاسخگویی توجه ویژه شود.
مورد دیگر آن است كه باید فرهنگ نقدپذیری و اعتراض را به درستی تعریف كنیم. لازم است مردم بدانند برای بیان نظر وحتی اعتراض از چه راهی و چه شیوه ای عمل كنند. باید راهكارهای به خوبی تدوین و اجرایی شود. طبیعی است كه وقتی یك شهروند با مشكلی مواجه می شود، نمی تواند از خانه صدای خود را به گوش مسئول برساند. او لازم می داند به اجتماع بیاید و به طور علنی اعتراض كند.
اینجاست كه بسیاری از مسئولان ما به غلط می پندارند كه باید جلوی صدای معترضان گرفته شود تا مبادا آرامش جامعه بر هم بخورد در حالی كه بر عكس، این بر خشم عمومی و خشم تلمبار شده مردم خواهد افزود. اگر بخواهیم مشكلات را حل كنیم باید به علل آن بپردازیم و تا زمانی كه معضلات به صورت ریشه ای حل نشوند تنها با پاك كردن صورت مساله نمی توان كاری از پیش برد. مطمئنا با اجرای شایسته سالاری و الزام مسئولان به پاسخگویی جلوی خشم عمومی گرفته می شود و جامعه از سلامت روانی كامل تری بهره مند خواهد شد.
منبع:آرمان
رئیس انجمن علمی مددكاران اجتماعی ایران