موسسه مشاوره دریایی Drewry انگلیس اعلام كرد كه شكل‎گیری و تغییر شكل اتحادهای جدید كشتیرانی، در كنار افزایش میانگین ظرفیت و بزرگتر شدن كشتی‎ها بر درآمد بنادر و پایانه‎ها تاثیر گذاشته و آن را كاهش داده است.

به گزارش گروه بین الملل مارین تایمز، گرچه بنادر در مقابل افت و خیز بازارها و اقتصاد جهانی ایمن نیستند، اما ثابت كرده‎اند كه می توانند از پس شرایط برآیند. در سال 2009 میلادی كه حجم جابجایی در بنادر جهان 9 درصد كاهش یافت و یكی از بدترین سالهای صنعت را شكل داد، تمامی بنادر مهم كانتینری جهان توانستند حداقل از نظر درصدی سطح درآمدهای خود پیش از كسر مالیات، سود و استهلاك (EBITDA) را حفظ نمایند.

استفاده پی در پی از كشتی‎های یك خط توسط خطوط دیگر به معنی این است كه بنادر شاهد افزایش قابل توجه اندازه كشتی ها هستند. در شرایطی كه رشد اقتصادی كم است، به كارگیری كشتی‎های بزرگتر موجب كاهش تعداد پهلوگیری كشتی‎ها در بنادر و افزایش حجم جابجایی كانتینری شده است. در پایانه‎های كانتینری هم هزینه‎های سرمایه‎ای (CAPEX) و هزینه‎های عملیاتی (OPEX) در حال بالا رفتن هستند در حالیكه تقاضا در این پایانه‎ها به نسبت ثابت مانده است.

از سوی دیگر، با بزرگتر شدن كشتی‎ها و اتحادهای كشتیرانی، تعداد بنادر و پایانه‎هایی كه می توانند از آنها پذیرایی كنند كمتر می‎شود. این در حالی است كه ایجاد اتحادهای كشتیرانی موجب عدم پایداری سهم بازار برای بسیاری از بنادر شده است. این را هم باید افزود كه اتحادهای كشتیرانی به زودی به دلیل افزایش فعالیت‎های جذب و ادغام (M&A) دچار تغییر شكل خواهند شد.

ماهیت جدید تقاضا، ظرفیت‎های پایانه‎ای مجزای كمتری (پایانه های كمتر با ظرفیت های بیشتر در بنادر) را طلب می‏‎كند. این امر نیز به معنی تركیب پایانه‎ها از نظر فیزیكی و مالكیتی است. اما چنین ادغام هایی پیچیده و هزینه بر است و ممكن است در عمل ممكن نباشد و یا حداقل زمان زیادی ببرد.

موسسه دروئری بر این باور است كه تركیب عوامل بالا باعث می شود كه اپراتورهای پایانه‏‎‎های بندری برای حفظ سطح درآمدهای مالی خود به طور روز افزونی با چالش مواجه شوند.

در این ارتباط چندین سناریو وجود دارد؛ اول اینكه اپراتورهای پایانه‎های بنادر با همكاری خطوط كشتیرانی سعی در كاهش اثرات منفی كشتی‎های بزرگتر و اتحادهای جدید می كنند، اما این روند نیز به طور كلی مشكل را حل نخواهد كرد.

سناریوی بعدی این است كه بنادر و پایانه‎ها قیمت خدمات خود را به شدت افزایش می دهند تا بتوانند هزینه های بالا و سود خود را تامین كنند. اما از آنجائیكه كشتیرانی ها هم اكنون با مشكلات مالی سختی روبرو هستند، با این روند مخالف خواهند بود.

دو سناریوی دیگر هم وجود دارد. اول آنكه اپراتورهای بندری به دوره جدید سود پائین و درآمدهای كم عادت كنند كه این موجب بیرون رفتن برخی از بازیگران این صنعت از بازار خواهد شد. سناریوی آخر نیز این است كه سرمایه گذاری روی ظرفیت های جدید انجام نخواهد شد زیرا كه درآمدها سود مناسب سهامداران را پوشش نخواهد داد.