زمانی كه محمدرضا زنوزی، مالكیت باشگاه تراكتور را بر عهده گرفت، این نوید به هواداران تیم فوتبال تراكتور تبریز داده شد كه مشكلات مالی از حوالی تیم محبوب شان رخت بر بسته و دیگر خبری از اعتصاب بازیكنان به دلیل پرداخت نشدن مطالباتشان، شكایت های دردسرساز بازیكنان سابق و حواشی دیگری كه مربوط به مشكلات مالی است در باشگاه تراكتور نخواهد بود.

با توجه به اینكه محمدرضا زنوزی از سال های بسیار دور به عنوان یك فعال اقتصادی مشغول فعالیت است، از همان روزهای آغازین حضور او در تراكتور لزوم حضور مدیرانی كه بتوانند در نقش پلی میان باشگاه و مالك عمل كنند، در باشگاه احساس می شد مدیرانی كه بتوانند به نحو احسن از سرمایه ای كه مالك باشگاه در اختیار باشگاه قرار می دهد استفاده كرده و ضمن راضی نگاه داشتن نفرات زیر مجموعه شان، در راستای تغییر و تحولات كلان و تبدیل باشگاه تراكتور به یك باشگاه خصوصی موفق قدم بردارند.



البته تا به این جای كار اما به هیچ عنوان چنین مدیرانی را در باشگاه تراكتور ندیده ایم. همانند پست سرمربی، باشگاه تراكتور در پست مدیرعامل نیز تغییرات زیادی در طول یك سال اخیر داشته است. این تغییرات باعث شده تا اولین و مهمترین اصل مدیریت در یك باشگاه فوتبال كه همانا ثبات مدیریتی است، به طول كامل فراموش شود.

مدیریت فعلی، با در نظر گرفتن دو دوره سرپرستی عباس الیاسی، چهارمین مدیرعامل تراكتور پس از خصوصی شدن به شمار می رود. عضویت در هیئت مدیره باشگاه گسترش فولاد و مدیرعاملی هپكو تنها بخشی از رزومه كاری غلامرضا صادقیان است كه در حال حاضر مدیرعامل باشگاه تراكتور است. در میان پست های قبلی صادقیان، تنها پست مرتبط با مدیرعاملی یك باشگاه فوتبال، حضور او در هیئت مدیره باشگاه گسترش فولاد است. زمانی كه صادقیان به عنوان مدیرعامل باشگاه تراكتور منصوب شد، از او به عنوان یكی از مدیران مورد نظر زنوزی یاد شد كه دارای شمه و پرستیژ مدیریتی بالایی است و بنا به سوابق موفق مدیریتی اش خواهد توانست روح تازه ای به باشگاه تراكتورسازی تبریز بدمد، اما آیا انتخاب فردی كه نه سابقه حضور در فوتبال به عنوان بازیكن و مربی را داشته و نه به طور مستقیم به عنوان مدیر و مسئول در فوتبال حرفه ای فعالیت داشته به عنوان مدیرعامل باشگاه بزرگی به مانند تراكتور اقدام درستی بوده است؟

شرایط تراكتور، مجموعه ای از بی نظمی هاست شرایط فعلی باشگاه تراكتور نشان می دهد كه این اقدام، اقدام درستی نبوده است. در شرایط فعلی، باشگاه تراكتور مجموعه منظمی از بی نظمی هاست. بی نظمی هایی كه در رقم خوردن نتایج اخیر بی تاثیر نیستند. از ورود دوباره دلال بدنامی كه دیگر همه او را می شناسند در نزدیكی های تیم تا اعتراض خاموش بازیكنان تیم به پرداخت نشدن به موقع دستمزدهایشان مسائل دم دستی هستند كه نشان می دهند، صادقیان در این مدت چند ماهه هنوز نتوانسته خود را به عنوان مدیرعامل باشگاه تراكتور با شرایط موجود وفق دهد.

احتمال تغییر و تحولات مدیریتی در تراكتور البته انتظار زیادی هم نباید از صادقیان داشت. برای وفق دادن فردی كه تا كنون سابقه حضور در چنین شرایطی را نداشته، حداقل به دو سال زمان نیاز است و در این مدت نیز باید منتظر انواع آزمون و خطاهایی باشیم كه دودشان به طور مستقیم به چشم تیمی خواهد رفت كه میلیون ها هوادار عاشق، با بردهایش می خندند و با باخت های می گریند. از گوشه و كنار شنیده می شود كه احتمال تغییرات مدیریتی در باشگاه تراكتور وجود دارد. این احتمالات اما در حد حرف و حدیث هستند و تاكنون هیچ منبع رسمی آن را تایید نكرده است. در شرایطی كه تیم رسانه ای باشگاه تراكتور در ساده ترین خبرهایشان نیز ناشیانه نام مدیرعامل را به عنوان مجری پیش پا افتاده ترین كارهای ممكن در باشگاه درج می كنند، حضور برخی افراد خطرناك در نزدیكی های تیم باعث شده تا حتی صدای بازیكنان تیم نیز در بیاید.



در این كه فردی با سابقه مدیریتی كه در بالا ذكر شد، یك مدیر كاربلد و موفق به شمار می رود، هیچ شكی وجود ندارد اما همان گونه كه گفته شد، وادی فوتبال حرفه ای، وادی نیست كه در آن بی گدار به آب زد. با توجه به برخی مسائل و حواشی، در فصل جاری محمدرضا زنوزی را كمتر در جریانات روزمره باشگاه به عنوان نقش اول می بینیم و مالك باشگاه طی یك تصمیم هوشمندانه و حرفه ای، اجرای امور را به تیم مدیریتی سپرده است.

تیم مدیریتی از عهده كارهای محول شده تا این لحظه برنیامده است. در حالی كه تا كنون هیچ اعتراض رسمی از سوی بازیكنان مبنی بر دیركرد پرداختی هایشان مطرح نشده، منابع آگاه خبر می دهند كه مدت زیادی از زمان تعیین شده برای پرداخت بخشی از مطالبات بازیكنان گذشته كه این موضوع خود می تواند یك عامل موثر در افت فعلی تیم در امر نتیجه گیری باشد.