در یك ماهی كه از آمدن این مجلس گذشته، وزیر كشور، وزیر اقتصاد، وزیر نیرو، وزیر ارتباطات، وزیر كشاورزی، وزیر خارجه، سرپرست وزارت صمت، وزیر آموزش و پرورش و وزیر ارشاد به مجلس احضار شده اند . حالا گویا نوبت به وزیر اقتصاد، ورزش، دوباره وزیر كشاورزی، نفت و بعد هم خود رئیس جمهوری رسیده است كه به صحن بیایند.
پایگاه خبری تحلیلی شیرازه، طرح سوال از رئیس جمهور و احضارش به مجلس با توجه به تورم افسارگسیخته آماده شده است تا اگر روحانی برنامه ای برای اصلاح امور ندارد، مجلس به او برنامه بدهد.

این خبری است كه حجت الاسلام سیدناصر موسوی لارگانی، عضو هیئت رئیسه مجلس در صفحه شخصی خود در فضای مجازی داده است. هر چند معلوم نیست كه به واقعیت بپیوندد یا نه.

به گفته وی: « با توجه به تورم افسار گسیخته، افزایش روزانه قیمت طلا، سكه، ارز و مسكن، طرح سوال از روحانی و احضارش به مجلس را آماده و در جلسه علنی روز یكشنبه 15 تیر ماه به جریان خواهم انداخت تا اگر روحانی برنامه ای برای اصلاح امور ندارد، مجلس به او برنامه بدهد. شرایط فعلی قابل تحمل نیست. اعتراض مردم بحق است.»

كمتراز یك سال دیگر به پایان دولت دوازدهم باقی مانده اما نه تنها هیچیك از وعده های رییس این دولت به مردم برای اصلاح روند تورمی در دولت قبل محقق نشد بلكه شرایط در همه زمینه ها بدتر از پیش شده و دولت روحانی در مهار این مشكلات از دولت پیشین ناتوان تر ظاهر شده است.

دولت تقریبا هیچ سخنی در توجیه این اوضاع غیر از بیان شرایط سخت تحریمی ندارد كه البته واقعیت دارد اما همه ماجرای انفعال و ناكارامدی دولت به این موضوع بر نمی گردد.

انفعال و بی عملی دولت در ارایه ابتكاراتی برای كم كردن از مشكلات ( نه رفع آن ها) تا حدی است كه برخی منتقدان سخت گیر تر دولت -اگرچه در محافل خصوصی تر- از عمدی بودن این رویه نیز سخن می گویند و انگیزه دولت را در این بی عملی تحمیل كردن شرایطی می دانند كه طی آن مسوولان ارشد كشور را وادار به مذاكره دوباره با غرب كنند!

جدا از این گمانه زنی ها و نیت خوانی ها آنچه آشكار است همین ناكارامدی دولت در بهبود نسبی اوضاع معیشتی مردم است. بارها گفته شده كه در چنین شرایطی دولت باید سیاست های اقتصادی متناسبی را كه طی آن دولت در روند بازار مداخله فعالانه تری به نفع طبقات پایین تر جامعه دارد، اتخاذ كند. اما دقیقا همین امر است كه ظاهرا برای دولت بسیار سخت و گران آمده است. متاسفانه دولت همچنان اصرار بر عمل به مشهوراتی دارد كه بیراه نیست اگر بگوییم بخش مهمی از مشكلات امروز كشور ناشی از همین وفاداری بی جا و تعصب ورزیدن به این مشهورات است. نكته جالب تر آنكه دولت حتی در عمل به همین مشهورات مورد پسند خود نیز متناقض و سردرگم و به اصطلاح شتر-گاو-پلنگی عمل می كند. از یك سو از مداخله نكردن دولت در بازار و مخالفت با سهیمه بندی می گوید و از سوی دیگر ارز دولتی را به واردات برخی كالاهای اساسی اختصاص می دهد اما در عین حال خودش آن را مدیریت نمی كند بلكه ارز را در اختیار بخش خصوصی ( اینكه این افراد چه كسانی هستند و با چه فرایندی انتخاب می شوند وآیا این وارادات را به طور كامل انجام می دهند یا نه خودش مساله ای است) قرار می دهد تا آنها وارد كنند. برای اجاره بها درصد و سقف تعیین می كند و در حالی كه انگیزه اش از این كار جلوگیری از افزایش اجاره بهاست اما عملا 25 درصد افزایش را برای آن رسمیت می بخشد! از صادر كنندگان حمایت می كند اما ناتوان از وادار كردن آنها به بازگرداندن ارز حاصل از صادرات به كشور است !

این درحالی است كه به دلیل سیاست های اقتصادی غیر مولد طی سه دهه گذشته عملا بخش زیادی از ثروت افسانه ای تولید شده از طریق سوداگری در مسكن و ارز و طلا نیز در دستان معدودی از افراد جامعه متمركز شده و تقریبا هیچ اقدام موثری برای بازتوزیع آن در جامعه صورت نگرفته است.

مشكل اصلی اقتصاد كشور تا آنجا كه به قضاوت و داوری عمومی مردم از كارآمدی دولت ها بر می گردد همچون گذشته و البته شدیدتر و بحرانی تر ازپیش همین بی اعتنایی به «عدالت توزیعی» است.

تقریبا همه دولت های سه دهه گذشته دراین زمینه كاملا منفعلانه عمل كرده اند چرا كه در صورت انجام اقدامات موثر وضع جامعه ازلحاظ شكاف طبقاتی چنین نبود كه امروز هست.

طرح سوال احتمالی از رییس جمهور اگر اساسا محمل و فرصتی برای اثرگذاری داشته باشد نباید بهانه ای باشد برای كشمكش و دعوای اهالی قدرت با یكدیگر. چرا كه از تنور دعوای قوا نانی همچون گذشته برای مردم گرم نمی شود.

مجلسی ها اگر در تصمیم خود برای انجام اقداماتی به نفع طبقات پایین تر قاطع و مصمم هستند باید بدون ملتهب كردن روابط دو قوه و سیاسی شدن ماجرا دولت را وادار به اقدامات سریع و فوری دراین زمینه ها كنند و البته از هیچ كمكی نیز دریغ نكنند تا هیچ بهانه ای برای اقدامات موثر فوری در دست نباشد. به خصوص آنكه این دولت فقط یك سال فرصت دارد!
علی اباذری

به گزارش شیرازه، اسامی امضا كنندگان طرح سوال از رئیس جمهور به شرح زیر است:

1-سیدناصر موسوی لارگانی
2-حجت الله فیروزی
3-مصطفی رضایی
4-منصور شكراللهی
5-قدرت الله حمزه
6-یعقوب رضازاده
7-انور محرم زاده
8-انور حبیب زاده
9-مهدی اسماعیلی
10-محمود احمدی بیغش
11-مهدی عسگری
12- رمضانعای سنگدوینی
13-صالح جوكار
14-سید البزر حسینی
15-سید مسعود خاتمی
16-حسن رزمیان مقدم
17-حبیب الله دهمرده
18-منصورعلی زارعی
19-عفت شریعتی
20-علی زنجانی
21-محمدحسن آصفری
22-معصومه پاشایی
23-سیدجلیل میرمحمدی
24-علیرضا سلیمی
25-محمد رشیدی
26-مصطفی طاهری
27-عبدالله ایزدپناه
28-مجید نصیرایی
29-صدیف بدری
30-فداحسین مالكی
31-احمد مرادی
32-رضا حاجی پور
33-احمدحسین فلاحی
34-مسلم صالحی
35-سارا فلاحی
36- محمدتقی نقدعلی
37-كیومرث سرمدی
38-علیرضا پاك فطرت
39-زهره السادات لاجوردی
40-حسین حسین زاده
41-سیدمحمد پاكمهر
42-سیدمحمدرضا میرتاج الدینی
43-اقبال شاكری
44-شهریار حیدری
45-سیدمحمد مولوی
46-مالك شریعتی
47-رجب رحمانی
48-محمدجواد عسگری
49-سیدعلی یزدی خواه
50-علی خضریان
51-محمد وحیدی
52-مجتبی رضاخواه
53-روح الله متفكر آزاد
54-جواد نیك بین
55-پرویز محمدنژاد
56-فریدون عباسی
57-مجتبی ذوالنوری
58-جبار كوچكی نژاد
59-محمدرضا رضایی
60-امیرقلی جعفری
61-غلامحسین رضوانی
62-محمدرضا دشتی
63-سیداحمد رسولی نژاد
64-جلال محمودزاده
65-كمال حسین پور
66-محمد علی پور
67-عبدالرضا مصری
68-كمال علی پور
69-سید كریم حسینی
70-سید جواد حسینی كیا
71-احمد راستینه
72-عبدالكریم جمیری
73-هادی بیگی نژاد
74-مجتبی یوسفی
75-بهروز محبی
76-ابوالفضل ابوترابی
77-محمد سبزی
78-حسن شجاعی
79-علیرضا نظری
80-سیدجواد ساداتی نژاد
81-فاطمه محمدبیگی
82-رحمت الله فیروزی پور
83-حسینعلی شهریاری
84-ولی الله فرزانه
85-اكبراحمدپور
86-غلامحسین كرمی
87-الهام آزاد
88-روح الله عباسپور
89-حسن همتی
90-بهزاد رحیمی
92-محمدمهدی فروردین
93-محسن علیزاده
94-عادل نجف زاده
95-مجید ناصری نژاذ
96- علی اكبر بسطامی
97-محمدحسین فرهنگی
98-سلمان اسحاقی
99-سیدمهدی فرشادان
100-عزت الله اكبری تالارپشتی
101-محمدرضا احمدی
102-سیدعلی آقازاده
103-خلیل بهروزی فر
104-علیرضا منتظری
105-غلامرضا مرحبا
106-احسان اركانی
107-علی اصغر عنابستانی
108-محسن فتحی
109-امان الله حسین پور
110-حسین میرزایی
111-سیدغنی نظری
112-سیدشمس الدین حسینی
113-علی رضایی
114-غلامرضا شریعتی
115-قاسم ساعدی
116-محمود عباس زاده
117-حسین عباس زاده
118-محمد سرگزی
119-عبدالعلی رحیمی
120-جلال رشیدی
121-لطف الله سیاه كلی
122-علی جدی
123-سید محسن دهنوی
124-مهدی شریفیان
125-علی اصغر باقرزاده
126-سیدكاظم موسوی
127-علی حدادی
128-احمد نادری
129-ولی اسماعیلی
130-سمیه محمودی
131-كیوان مرادیان
132-احمد جباری
133-زهرا شیخی مباركه
134-محمدمهدی زاهدی

گفتنی است جمع دیگری از نمایندگان مجلس نیز طرح سوال از رئیس جمهور را به امضا رسانده اند كه اسامی آنها در همین خبر بروزرسانی می شود.

برای طرح سؤال از رئیس جمهور به امضای یك چهارم نمایندگان نیاز است.
مجلس در حال حاضر 276 نماینده دارد كه حداقل امضاء برای طرح سوال، 69 عدد است.

متن كامل این طرح بدین شرح است:

بسمه تعالی

هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی

با سلام و احترام

با عنایت به مفاد اصل 88 قانون اساسی و مواد 210 و 211 قانون آئین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی بدین وسیله سؤالات اینجانبان در پنج محور ذیل از آقای حسن روحانی رئیس جمهور محترم برای طی فرایند رسیدگی، ارجاع به كمیسیون تخصصی و ارائه پاسخ در صحن علنی مجلس در اولین فرصت ممكن تقدیم می گردد:

1. چرا و به چه دلیل قیمت های ارز خارجی به سرعت در حال افزایش و ارزش پول ملی در حال كاهش است؟

2. علت از هم گسیختگی اوضاع بازار مسكن، خودرو و تورم عجیب و غریب چندصد درصدی بازار مسكن چیست و چرا دولت طی هفت سال گذشته هیچ اقدام جدی برای تأمین مسكن مردم و كنترل قیمت و كیفیت خودرو انجام نداده است؟

3. در كجای برجام اشتباه استراتژیك مرتكب شدید كه آمریكا بدون كوچكترین هزینه از این توافق خارج و اروپا هم با پرروئی تمام همچنان خواستار اجرای كامل برجام از سوی ایران است، بدون آنكه خود به تعهداتش عمل كند، حتی در حد عملیاتی كردن طرح حقیرانه اینستكس.

4. قرار شد دولت به خاطر مشكلات ناشی از بیماری كرونا به واحدهای تولیدی و بخش های آسیب دیده وام اعطا كرده و كمك نماید. اما صدای اعتراض همه بخش ها بلند است. دولت در این زمینه چه كاری كرده و چقدر كمك كرده است؟

5. از فروردین 97 كه قیمت دلار دولتی 4 هزار و 200 تومان اعلام شد تا امروز چند میلیارد دلار به این قیمت عرضه شده است؟ به چه كسانی داده شده و سرنوشت این دلارها چه شده است و چه تأثیری بر كنترل تورم داشته است؟

انتهای پیام/