به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، كم نیستند تحلیلگرانی كه معتقدند، پاشنه آشیل مبارزه با فساد، برخورد سیاسی با آن است. همان برخوردی كه عملا حیات خلوتی برای متخلفان فراهم می آورد تا در پناه بگومگوهای سیاسی، «ذخیره انقلاب» لقب بگیرند و دلخوش به حمایت های سیاسی، برای تخلفات بیشتر خود برنامه ریزی كنند.

برای چنین برخوردهایی می توان نمونه های بسیاری آورد. از زمانی كه برخورد با یك جریان خاص سیاسی خط قرمز رئیس جمهور وقت خوانده می شد گرفته تا حالا كه نسبت فامیلی داشتن با رئیس دولت، مانع از طرح انتقاد می شود.

یكی از نمونه هایی كه این روزها نشان می دهد جریانات سیاسی چگونه موضوع مبارزه ملی با فساد را به بازی می گیرند، بحث درباره ادعای واگذاری برخی املاك با تخفیف های «ویژه» به مدیران شهرداری تهران است. ادعایی كه به گفته رئیس شورای شهر پایتخت از اساس موضوعیت نداشته و چنانكه معاون اول رئیس قوه قضائیه نیز توضیح داد، در حد و اندازه ای نبوده كه منجر به تشكیل پرونده قضایی شود.

با این حال سوال اینجاست كه كدام جریانات سیاسی و با كدام هدف، به «دروغ های نجومی» روی آورده و در پشت پرده جریان تخریب مدیریت شهری تهران، چه دست هایی پنهان است؟

برای پاسخ به این پرسش باید كمی به عقب بازگشت. به سه سال قبل، خرداد داغ 1392. به مناظره های انتخاباتی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم. همان روزی كه قالیباف و روحانی در یك دوئل تلویزیونی، اینگونه با یكدیگر سخن گفتند:

قالیباف: «خاطرم هست سال هشتاد و دو كه بنده فرمانده نیروی انتظامی بودم و شما دبیر امنیت ملی بعد از هجده تیر كه هر سال به مناسبت سالگرد آن دانشجویان داخل و بیرون مراسمی می گذاشتند در جلسه ای به شما آقای روحانی گفتم اجازه بدهید دفتر تحكیم وحدت مراسم بگیرد اما شما جناب روحانی گفتید: بابا دنبال دردسری؟ ول كن. چه مجوزی؟ بنده اصرار داشتم دانشجو باید حرف خودش را بزند اما در چارچوب قانون...»

روحانی: «آقای قالیباف خیلی دلم نمی خواست بگویم اما شما مرا ناچار كردید، آنجا بحث این بود كه شما می گفتید دانشجویان بیایند تا ما گازانبری برنامه داریم تا كار را تمام كنیم. ما می گفتیم راه این نیست كه مجوز بدهیم بعد گازانبری آنها را دستگیر كنیم، راه این است كه از ابتدا به آنها بگوییم یا مجوز نیست یا اگر هست بیایند كار خودشان را انجام دهند، تظاهرات كنند و مبدأ و انتها نیز معلوم باشد...»

حالا سه سال و سه ماه پس از آن مناظره، به نظر می رسد اطرافیان نامزد پیروز آن انتخابات، شاید نگران از نتیجه انتخابات سال بعد، در جستجوی راهی برای طرح موضوعاتی هستند تا مانع از ورود چهره های احتمالی رقیب، به موضوع انتخابات شوند. آنها به خوبی می دانند كه محمدباقر قالیباف به دلیل موفقیت در اداره بزرگترین شهر كشور، نه فقط یك رقیب بالقوه برای حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم است، بلكه بی تردید دست برتر را در انتخابات شوراهای شهر و روستا دارد و این همان موضوعی است كه جریانات حامی دولت را به تكاپو انداخته تا برای تخریب چهره قالیباف برنامه ریزی كنند.

چه كسی سناریوی تخریب را كلید زد؟
سناریوی تخریب چهره شهردار پایتخت اما چندی قبل آغاز شد. همان روز برگزاری نخستین اجلاس جهانی شوراها و شهرداران 2016. روحانی در این همایش با انتقاد از مدل درآمدزایی رایج در شهرداریها و با اشاره به چالش تامین بودجه در این نهاد گفت: «همانطور كه باید قدم به قدم بودجه كشور را از درآمدهای نفتی جدا كنیم و درآمد نفتی برای سرمایه گذاری های ماندگار در كشور باشد از آن طرف هم برای اداره شهرها باید راهی پیدا كنیم كه درآمد پایدار و سالم باشد... نگاهمان به آسمان است كه خدا روزی برساند. شهرداری ها نیز نگاهشان به بلندمرتبه هاست كه بالاتر بروند تا بتوانند پول تراكم بگیرند و كشور را اداره كنند..»

این سخنان البته بی پاسخ نماند و قالیباف در همان همایش گفت: «همه حرف های گفته شده محترم است اما این عادت را كنار بگذاریم كه بعد از نزدیك به چهار دهه مسئولیت در سطوح مختلف، به عنوان یك مسئول در نقش اپوزوسیون حرف بزنیم بلكه باید در نقش پاسخگویی حرف بزنیم و بگوییم چه كرده ایم؟ بنده 10 سال است در حوزه مدیریت شهری فعالیت دارم و از جهت تخصصی در دانشگاه هم كار من مدیریت شهری است، وقتی از حوزه نظری و عملی به موضوع نگاه می كنم شاهد هستم از زمان تصویب قانون شوراها در مجلس با همه لطف های تمامی دولت ها اما چیزی جز تضعیف شوراها و شهرداری ها را ندیدیم.»

سخنان رئیس جمهور و شهردار تهران در آن زمان از آن جهت برای رسانه ها جذاب بود كه به نظر می رسید، نوعی بازتولید ادبیات انتخاباتی، یك سال پیش از انتخابات 96 است. از آنجا كه بگومگوی علنی انتخاباتی را حسن روحانی شروع كرده بود، می توان اینطور نتیجه گرفت كه برخلاف سنت رایج اهل سیاست كه رئیس جمهور مستقر در دوره ای كه خود به عنوان نامزد در عرصه حضور خواهد داشت، تلاش می كند تا از حاشیه سازی و طرح كنایه های انتخاباتی پرهیز كند، اما این بار نگرانی از افزایش انتقادات به عملكرد دولت اعتدال از یك سو و از دیگر سو دستاوردهای شهری قالیباف، او را وادار كرده بود تا در مقام منتقد، به عملكرد شهرداری انتقاد كند.

ادعای مبارزه با فساد و دم خروس حقوق های نجومی
حسن روحانی كه به سبب بی نتیجه بودن برجام، آن هم یكسال پس از اجرای آن، عملا از سوی منتقدان تحت فشار قرار داشت، كمی بعد از آن همایش با سونامی افشای حقوق های نجومی مدیرانش روبرو شد. سونامی ویران گری كه رویای «دولت تدبیر و امید» را به كابوسی برای افكارعمومی بدل كرد.

تیم رسانه ای روحانی هرچه تلاش كردند به سان سنت سه ساله خود، موضوع فیش های حقوقی را به دولت قبل مرتبط كنند، در عمل كاری از پیش نبردند تا اینكه در روزهای اخیر به این نتیجه رسیدند كه با توجه به استراتژی معروفی كه بهترین دفاع را حمله می داند، بهتر است با طرح یك پرونده خیالی، كمی از فشار فیش ها رهایی یابند. چنین بود كه ناگهان موضوعی كه از اساس مبنایی برای مطرح شدن نداشته، به بلوایی رسانه ای بدل شد و پای سازمان بازرسی به وسط كشیده شد. هرچه مدیران شهرداری و اعضای شورای شهر تلاش كردند بی مبنا بودن این دروغ های نجومی را تشریح كنند، ولی رسانه هایی كه فرمان تخریب چهره رقیب احتمالی رئیس جمهور را در دست داشتند، حاضر به كوتاه آمدن نبودند.

با این همه، به نظر می رسد عدم همراهی دستگاه های نظارتی با مدعیان، عملا باعث فروكش كردن دروغ پردازی ها با اسم رمز «املاك نجومی» شد، اما پیام این موج تخریبی چه بود؟

هراس از مناظره های 96
شاید مهم ترین پیام انتشار دروغ های نجومی درباره واگذاری املاك شهرداری این بود كه نشان داد برخی حامیان دولت برخلاف توصیه رهبر معظم انقلاب درباره عدم ورود دولتی ها به موضوع انتخابات، ورودی زودهنگام به این عرصه یافته و تلاش دارند به جای دفاع از دستاوردهای دولت تدبیر و امید، با تخریب مخالفان دولت و از روش «برهان خلف»، برای روحانی رأی جمع كنند.

جالب اینجاست رسانه هایی در روزهای اخیر علم مبارزه با فساد را در دست گرفته اند كه پیش از این در موضوع فیش های حقوقی نجومی، تلاش می كردند استفاده از مزیت های حكمرانی را بدیهی جلوه داده و با دفاع از متخلفان، از نشستن بر «سفره انقلاب» دفاع كنند.

گروه های فشار رسانه ای كه از معاون اول دستگاه قضا به سبب نقد عملكرد دولت در زمینه حقوق های نجومی در پُری داشتند، خیلی زود توصیه رئیس جمهور درباره عدم برخورد قضایی با مدیران متخلف و ریشه یابی فساد را به فراموشی سپرده و از دستگاه قضایی به سبب عدم تشكیل پرونده درباره موضوع املاك شهرداری انتقاد كردند. انتقادهایی كه سیاست پارادوكسیكال جریان حامی دولت در مبارزه با فساد را به خوبی مشخص می كند.

و در نهایت، باید گفت كه استراتژیست های دولتی از هم اكنون به مناظره های اردیبهشت 96 می اندیشند. مناظره هایی كه از هم اكنون می شود پیش بینی كرد كه رئیس جمهور از سوی نامزد رقیب - هر كه باشد - با این پرسش روبرو خواهد شد كه در برابر حقوق های نجومی مدیران تان چه كردید؟ روحانی باید برای چنین سوالی پاسخ داشته باشد اما چه پاسخی، مگر متهم كردن رقیب به دست داشتن در پرونده های توهمی كه به نظر می رسد تیم رسانه ای حامی دولت این روزها مشغول فراهم كردن آنها هستند تا با «دروغ های گازانبری» به رقیب بتازند.

سال 92 بعد از برگزاری مناظره ها و اتمام انتخابات، روحانی به خاطر حرف خلاف واقعی كه به قالیباف در خصوص «حمله گازانبری به دانشجویان» نسبت داده بود، از قالیباف عذرخواهی كرد و سعی كرد با ارائه پیشنهادات مختلف به قالیباف برای ورود به پست و جایگاه دلخواه در پاستور، دل شهردار تهران را به دست آورد و به نوعی حلالیت بطلبد؛ اما این موضوع موردقبول قالیباف قرار نگرفت و حساب این عوام فریبی را به آن دنیا واگذار كرد. حال به نظر می رسد كه تیم رسانه ای دولت بنا به دستور در صدد است تا جدی ترین رقیب روحانی را كه حاضر به كنار آمدن با «حقوقدان ها» و «حقوق های نجومی» نشده است، زیر چرخ دروغ های نجومی، به طور گازانبری له كنند. ادعای واگذاری های غیرمتعارف املاك از سوی شهرداری تهران تازه اولین گام بود و باید دید كه آیا پرونده های دیگری هم در راه است؟!

منبع:مشرق

انتهای پیام/
خبرگزاری تسنیم: انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانه های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع كاربران از فضای رسانه ای بازنشر می شود.

بازگشت به صفحه سایر رسانه ها