هزینه های فرزندآوری و پرورش كودك با وجود بحران های اقتصادی و تورم جهانی روز به روز در حال افزایش است. در این میان زوج ها تمایل كمتری به فرزندآوری نشان می دهند. در این میان سالخوردگی جمعیت و كاهش جمعیت جوان و به تبع آن كاهش نیروی كار فعال به معضل جوامع امروزی تبدیل شده است.

به گزارش تجارت نیوز، این روزها به دنیا آوردن و بزرگ كردن فرزند امری پرهزینه است. اما مخارج فرزندآوری و پرورش كودك در تمام كشورها به یك اندازه نیست. به تازگی كشور چین به یكی از گران ترین كشورها برای بزرگ كردن كودكان تبدیل شده است. كره جنوبی در صدر گران ترین كشورها برای بزرگ كردن فرزند از تولد تا 18 سالگی قرار دارد. این نتیجه گیری بر اساس تولید ناخالص داخلی این كشور كه جامع ترین ملاك فعالیت اقتصادی یك ملت است به دست می آید.

به نقل از سی ان ان، پس از كره جنوبی چین در رتبه دوم و ایتالیا در رتبه سوم قرار دارد. آمریكا نیز در میان 14 كشور گران دنیا و مابین آلمان و ژاپن قرار دارد. قسمت عمده این مخارج در شرق دور مربوط به هزینه تحصیلات و هزینه پرستار بچه در سنین پایین تر است. كلاس های پیش دبستانی و قبل از شروع مدرسه نیز اكثرا به بخش خصوصی واگذار شده اند.

هزینه 120 میلیونی فرزندآوری در ایران در كشور چین برای بزرگ كردن فرزند تا 18 سالگی 75 هزار دلار لازم است. برای فرستادن آنها به دانشگاه هم باید 22 هزار دلار دیگر هزینه كرد. در ایران نیز پرورش كودك از تولد تا یك سالگی در كمترین حالت 50 میلیون تومان و در بیشترین حالت تا 120 میلیون تومان هزینه دارد (اقتصادنیوز). در این برآورد هزینه وسایل غیرضروری محاسبه نشده است.

برای مثال شهریه مهد كودك ها در سال 1401-1402 در تهران از یك میلیون و 800 هزار تومان تا 6 میلیون و 300 هزار تومان متغیر است. به این ترتیب تنها حدود 15 درصد از كودكان تهرانی به مهد كودك می روند. (ایسنا) بر اساس مازندران با حداقل شهریه یك میلیون و صد هزار تومان اقتصادی ترین و آذربایجان غربی با حداقل شهریه دو میلیون و 300 هزار تومان گران ترین مهد كودك ها دارند. (اقتصادآنلاین)

تفاوت هزینه دانشگاه فرزندان برای والدین در كشورهایی مانند چین و كره جنوبی با كشورهای غربی در وام های دانشجویی است. این وام ها در كشورهای غربی رایج تر است و باعث می شود بار مخارج از دوش والدین برداشته شود و به خود دانشجویان سپرده شود. برای مثال در آمریكا 55 درصد دانشجویان در سال تحصیلی 2019-2020 هنگام فارغ التحصیلی بدهكار وام های دانشجویی بودند.

برخی دولت ها به پرورش كودكان یارانه اختصاص می دهند تا اختلاف طبقاتی میان گروه های مختلف درآمدی را كم كنند. دولت ها می توانند با كاهش مالیات، كمك های نقدی و یارانه ها هزینه های فرزندآوری را كاهش دهند. در ایران هم دولت وام فرزندآوری پرداخت می كند كه مبلغ آن بر اساس تعداد فرزندان بین 20 تا 100 میلیون تومان است.

چین 42 میلیون كودك زیر سه سال دارد و والدین یك سوم از این كودكان تمایل دارند آنها را به مهد كودك بفرستند اما فقط 5٫5 درصد آنها توانایی انجام چنین كاری را دارند. دولت چین قصد دارد تعداد مهد كودك ها را تا سال2025 تا 2٫5 برابر افزایش دهد.

ثروت بیشتر، فرزند كمتر پدیده ای كه به عنوان پارادوكس جمعیتی-اقتصادی شناخته می شود، نشان می دهد كه در كشورهای ثروتمندتر نرخ زاد و ولد از كشورهای در حال توسعه كمتر است. بدین معنی كه افراد دارای امكانات بیشتر، نسبت به افراد با درآمد كم تمایل كمتری به فرزندآوری دارند. با وجود توسعه اقتصادی روزافزون چین امكان اینكه این كشور هم به چنین پارادوكسی دچار شود بالا است.

در حال حاضر هم زوج های چینی به دلیل مخارج بالا نمی خواهند بیش از یك فرزند داشته باشند. این در حالی است زوج های غربی دو تا سه فرزند می خواهند. در ایران هم تورم، بیكاری و تحریم های گسترده باعث می شود زوج های ایرانی تمایل چندانی به فرزندآوری نداشته باشند. علاوه بر آن نرخ ازدواج در حال كاهش است. جمعیت سالخورده نیز بر اقتصاد و تجارت كشور بسیار اثرگذار است با وجود بازنشسته شدن نیروی كار جامعه با كاهش نیروی كار مواجه می شود.