اروپا وعده های بزرگی درباره زغال سنگ داده اما برای عمل به آن ها به سختی افتاده است.

به رغم وعده های بزرگی كه داده شده است، اروپا به اهمیت زغال سنگ اذعان كرده زیرا پیش از این كه منابع نفت، گاز و تجدیدپذیرهای ضروری داشته باشد، به تحریم ها علیه انرژی روسیه ادامه می دهد. همزمان، گروه 7 تلاش می كند به كشورهای آسیایی متعدد برای عبور از وابستگی به زغال سنگ به منابع انرژی كم آلاینده كمك كند. اما آیا اروپا می تواند به اعتیاد زغال سنگ خود ادامه دهد و همزمان به سایرین بگوید تولید این سوخت فسیلی كثیف را متوقف كنند؟ ماه جاری اروپا اذعان كرد كه اگر می خواهد تقاضای انرژی منطقه ای را تامین كند، باید به تولید زغال سنگ ادامه دهد زیرا تحریم ها علیه انرژی روسیه زیان آور بوده است. كمیسیون اروپا راهبردی را به نام "«توانمندسازی دوباره اتحادیه اروپا» دنبال می كند تا تولید انرژی تجدیدپذیر را به منظور كاهش وابستگی به انرژی روسیه افزایش دهد. با این حال تاكید كرده كه ممكن است لازم باشد نیروگاه های زغال سوز در سراسر این منطقه برای مدت طولانی تر از حد انتظار فعالیت كنند.

كمیسیون اروپا پیش بینی كرده است اگر قرار باشد تولید انرژی تجدیدپذیر اروپا به میزان لازم افزایش پیدا كند تا روند گذار به انرژی پاك را سرعت ببخشد، 220 میلیارد یورو سرمایه گذاری بیشتر در توسعه انرژی تجدیدپذیر در پنج سال آینده ضروری است. اگرچه این پلان، تعهد اتحادیه اروپا برای عبور به سوی انرژی پاك را نشان می دهد اما كمیسیون اروپا انتظار دارد این منطقه به حداكثر 2.14 میلیارد دلار فاینانس برای تامین نفت و 10.7 میلیارد دلار برای تامین نیازهای گازی، نیاز داشته باشد. با كاهش تامین گاز طبیعی، مسئول امور اقلیمی اتحادیه اروپا گفته است شاید لازم باشد از زغال سنگ مدت طولانی تری استفاده كنیم كه تاثیر منفی روی آلایندگی ها خواهد داشت اما همزمان، تسریع توسعه تجدیدپذیرها، تاثیر جبرانی خواهد داشت.

این صحبتها بیشتر شبیه «سبزشویی» به نظر می رسد زیرا بسیاری از قدرت های اروپایی مدت ها پیش وعده دادند پیش از سال 2030، استفاده از زغال سنگ را متوقف كنند اما با افزایش چشمگیر قیمت های مصرفی به دلیل كمبود نفت و گاز، گزینه دیگری در میان مدت وجود ندارد.

بر اساس گزارش اویل پرایس، اگرچه نیاز به یافتن جایگزین میان مدت برای نفت و گاز روسیه وجود دارد، ادامه وابستگی اروپا به زغال سنگ، گامی به عقب در كاهش آلایندگی جهانی است. هر چند كمیسیون اروپا خوش بین است كه سرمایه گذاری در انرژی تجدیدپذیر به ایجاد توازن كمك خواهد كرد، به نظر می رسد در حال پاك كردن اثرات زیان بار زغال سنگ بر آلایندگی كربن جهان است. بعلاوه، درخواست از كشورهای در حال توسعه آسیا برای كاهش قابل توجه وابستگی به كربن و همزمان ادامه اتكا به این سوخت، رفتار دو گانه ای است و مانع تلاش برای تشویق جنبش جهانی علیه استفاده از زغال سنگ می شود.