|
حجم بالای پسماندها یا زبالههای الكترونیكی از جمله موضوعاتی است كه طی سالهای گذشته به دغدغهای جدی در حوزه محیط زیست بدل شده است. به گزارش «ایسنا» اگرچه حداقل درایران آمار دقیقی از میزان تولید زبالههای الكترونیكی وجود ندارد، اما این گونه زبالهها از منابع مختلف خانگی، اداری، مجتمعهای تجاری و كارخانهها به وجود آمداست. زبالههای الكترونیك كه در كشورهای مختلف تبدیل به نوعی دغدغه شدهاند علاوه بر تجهیزات از رده خارج الكترونیكی شامل تجهیزات و وسایل حرارتی، نوری، وسایل الكتریكی كه در حمل و نقل به كار میروند، لامپهای برق و همچنین لامپهای كم مصرف و LED و وسایلی مانند تلفن همراه و تلویزیون و... میشوند.
در این میان با توجه به اینكه در ساختار این گونه وسایل الكترونیكی فلزات سنگینی مانند آهن و قلع، نیكل و حتی طلا به كار رفته پسماند و زباله این وسایل میتواند برای خاك، آب و همچنین سلامتی انسان مشكلات و مخاطرات متعددی را به همراه داشته باشد. گزارشهای تحلیلی و پایش شاخصهای مربوط به این بخش نشان میدهد در سال گذشته میلادی (2014)، بالغ بر 8/ 41 میلیون تن پسماند الكترونیكی تولید شده است درحالی كه تنها 4 میلیارد نفر از مردم جهان تحت پوشش قوانین ملی مرتبط با پسماند الكترونیكی هستند. آسیا بزرگ ترین قاره در تولید پسماند الكترونیكی در گروههای مختلف (لامپ، قطعات كوچك IT، صفحه تصویر، تجهیزات تبادل حرارتی، تجهیزات بزرگ و تجهیزات كوچك) به ازای هر نفر جمعیت است و آمارها نشان میدهد این قاره به طور میانگین به ازای هر نفر 7/ 3 كیلوگرم و در كل 16 میلیون تن پسماند تولید كرده است. آمریكا و اروپا پا به پای هم پسماندسازی كرده و هر كدام به ترتیب 7/ 11 و 11/ 6 میلیون تن پسماند در سال 2014 تولید كردهاند. آفریقا هم با تولید میانگین 7/ 1 كیلوگرم پسماند به ازای هر نفر جمعیت، مجموعا 9/ 1 میلیون تن پسماند را تحویل داده است.
اما در كنار این آمارها به گفته رئیس اداره محیط زیست شهر تهران متاسفانه در حال حاضر در شهر تهران محل خاصی برای بازیافت این گونه وسایل الكترونیكی وجود ندارد؛ البته برای بازیافت فلزات ارزشمندی مانند طلا و نقره واحدی در خارج از شهر تهران راه اندازی شده است. در این خصوص محمدحسین بازگیر با بیان اینكه برخی كارخانههای تولیدكننده وسایل برقی و الكترونیك، از این گونه زبالههای الكترونیكی دارند، میگوید: ما بر این بخشها نظارت كامل داریم و پسماند الكترونیكی این مراكز نگهداری میشود و سپس به مراكز مجاز برای بازیافت و امحا فرستاده میشود.با این وجود، برخی اخبار حاكی از تولید بیش از 500 هزار تن پسماند الكترونیك در كشور است. از سوی دیگر گفته میشود لیتیوم یك باتری موبایل فرسوده قابلیت این را دارد كه یك حجم 600 مترمكعبی آب را طوری آلوده كند كه دیگر هیچ موجود زندهای در آن زنده نماند، حال خودتان محاسبه كنید سالانه چه تعداد باتری سمی وارد محیط زیست می شود؟
با توجه به اهمیت این موضوع، پیش از این نیز این مساله در دیدارهای مشترك مسوولان سازمان محیط زیست و وزارت ارتباطات مورد توجه قرار گرفته بود.نصرالله جهانگرد، معاون وزیر ارتباطات هم در گفتوگویی با «ایسنا» در این باره متذكر شد: سندی در این زمینه تهیه شده كه براساس آن لازم است به تدریج برخی ضوابط برای حفظ و نگهداری پسماندهای الكترونیك در نظر گرفته و اجرا شود. وی مرحله بعدی رسیدگی به این مساله را بحث بازیافت زبالههای الكترونیكی برشمرد و گفت: طبق برنامهریزیهای صورت گرفته در سال آینده قرار است مراكز بیشتری در زمینه بازیافت این قطعات فعالیت كنند. البته لازم است حجم بازیافت به حدی برسد كه از نظر اقتصادی هم مقرون به صرفه باشد.
|