جعفر ملكی، در مراسم گرامی داشت مرحوم عابدزاده با عنوان «حاجی عابدزاده و تجربه نهادسازی اجتماعی» در فرهنگسرای انتظار مشهد با اشاره به توان سازمان دهی قوی مرحوم عابدزاده، اظهار كرد: ایشان جدای از اخلاص و شخصیت بزرگش، یك مدیر اجرایی خوب بود.

وی افزود: راه اندازی انجمن پیروان قرآن توسط مرحوم عابدزاده كاركردهای زیادی داشت و در دهه های 30 و 40 به ثمر نشست. معمولاً آن زمان در مشهد این رسم وجود داشت كه می گفتند شما اهل كدام دوره یا جلسه قرآن هستید؟ و این اثر همان فعالیت گسترده مرحوم عابدزاده بود.

ملكی ادامه داد: توسعه زیارت عتبات، امدادرسانی و كاركردهای گوناگونی مانند مدرسه داری از جمله نتایج كار مرحوم عابدزاده بود. مدیریت در تعلیم و تربیت كار دشواری است، آن هم در مدارسی كه كتب درسی و معلمان از طرف حكومت پشتیبانی نمی شدند و در واقع مقابل مدارس حاكمیت قرار داشتند.

وی گفت: اگر این مدارس با هویت دینی تشكیل نمی شد، بسیاری از افراد جامعه فرزندان خود را به مدرسه نمی فرستادند. در این مدارس عدالت كاملاً حاكم بود و از كارگر تا تاجر در آن محل فرزند خود را با پیش فرض تدین به این مدارس می فرستادند، اگر كسی هم توان مالی مناسبی نداشت، برای تحصیل فرزندش در این مدارس دینی شهریه پرداخت نمی كرد.

ملكی با بیان این كه پژوهشی از این نوع فعالیت ها در آن زمان تدوین نشده است، افزود: بسیاری از فعالیت های موفق در آن مدارس هم اكنون نیز در سطح آموزشگاه ها كاربرد دارد و بسیاری از این موارد می تواند هدایت كننده باشد. مرحوم عابدزاده از فناوری های روز در آموزش مدارس خود استفاده می كرد و برای هر كار اجرایی یك فرد متخصص داشت.

شاگرد مرحوم علی اصغر عابدزاده ادامه داد: در واقع در سطح مدارس مرحوم عابدزاده یك محیط اجتماعی ایجاد شده بود و این گونه نبود كه كار به صورت آموزش صرف باشد، روزی ایشان به مدرسه آمد و ابزار تنبیه دانش آموزان را شكست و به من نشان داد كه مخالف تنبیه بدنی دانش آموزان در مدارس است. شیوه های ترغیب و تشویق دانش آموزان زیاد بود، اما در حال حاضر اثری از آن در مدارس دیده نمی شود، همچنین باید گفت مرحوم عابدزاده در بحث حمایت های مردمی نیز به صورت ویژه خیران را تكریم می كرد.

ملكی با تأكید بر آموزش نقش اجتماعی به دانش آموزان در مدارس مرحوم عابدزاده اظهار كرد: جلسات قرآنی انجمن پیروان قرآن در ماه رمضان به عنوان یك رژه و نمایش مناسب با شكل منظم در سطح شهر به سمت حرم رضوی دیده می شد، در آن زمان اگر كسی به قرآن احترام می گذاشت، مردم می گفتند شاگرد مدارس حاجی عابدزاده است، مدارس برای دانش آموزان یك تقدس خاص داشت، فعالیت های حوزه نماز صوری نبود و اثر آن در محلات گسترش یافته بود.

وی بیان كرد: در مدارس دینی مرحوم عابدزاده روحانیان متدین حضور داشتند و آموزگاران، حقوقی در حد حقوق یك كارگر دریافت می كردند. این مدارس از كار تشكیلاتی قوی برخوردار بودند و حتی تحركات 15 خردادماه در مشهد بیشتر به دست دانش آموزان این مدارس بود. هدف گذاری در چنین مجموعه هایی این بود كه خروجی این مراكز كاسب و تاجر شوند و یا این كه به حوزه علمیه بروند و در جامعه اثرگذار باشند و به همین جهت سخت گیری های زیادی برای خواندن و نوشتن و حسابگری انجام می شد.

مدیركل اسبق آموزش و پرورش خراسان بزرگ گفت: ما از تجربه های این مدارس در آموزش و پرورش استفاده زیادی كردیم و یكی از آن ها تشكیل مجمع خیرین مدرسه ساز در خراسان بود كه آن زمان بیشترین مدارس به این شیوه در استان های كشور ساخته شد و به این ترتیب این حركت در سطح كشور گسترش زیادی پیدا كرد.

انتهای پیام