به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران، اگرچه حداقل درایران آمار دقیقی از میزان تولید زباله های الكترونیكی وجود ندارد، اما این گونه زباله ها از منابع مختلف خانگی، اداری، مجتمع های تجاری و كارخانه ها به وجود آمده و در دفع آنها با مشكل و عقب ماندگی هایی مواجه هستیم.

زباله های الكترونیك كه در كشورهای مختلف تبدیل به نوعی دغدغه شده اند علاوه بر تجهیزات از رده خارج الكترونیكی شامل تجهیزات و وسایل حرارتی، نوری، وسایل الكتریكی كه در حمل و نقل به كار می روند، لامپ های برق و همچنین لامپ های كم مصرف و LED و وسایلی مانند تلفن همراه و تلویزیون و ... می شوند.

در این میان با توجه به اینكه در ساختار این گونه وسایل الكترونیكی فلزات سنگینی مانند آهن و قلع، نیكل و حتی طلا به كار رفته پسماند و زباله این وسایل می تواند برای خاك، آب و همچنین سلامتی انسان مشكلات و مخاطرات متعددی را به همراه داشته باشد.

گزارش های تحلیلی و پایش شاخص های مربوط به این بخش نشان می دهد كه در سال گذشته میلادی (2014)، بالغ بر 41.8 میلیون تن پسماند الكترونیكی تولید شده است در حالیكه تنها چهار میلیارد نفر از مردم جهان تحت پوشش قوانین ملی مرتبط با پسماند الكترونیكی هستند.

آسیا بزرگترین قاره در تولید پسماند الكترونیكی در گروه های مختلف (لامپ، قطعات كوچك IT، صفحه تصویر، تجهیزات تبادل حرارتی، تجهیزات بزرگ و تجهیزات كوچك) به ازای هر نفر جمعیت است و آمارها نشان می دهد این قاره به طور میانگین به ازای هر نفر 3.7 كیلوگرم و در كل 16 میلیون تن پسماند تولید كرده است.

آمریكا و اروپا پا به پای هم پسماندسازی كرده و هر كدام به ترتیب 11.7 و 11.6 میلیون تن پسماند در سال 2014 تولید كرده اند. آفریقا هم با تولید میانگین 1.7 كیلوگرم پسماند به ازای هر نفر جمعیت، مجموعا 1.9 میلیون تن پسماند را تحویل داده است.

انتهای پیام /