به گزارش ایسنا، كمال مومنی، كارشناس مسائل منطقه در تحلیلی با این مقدمه می افزاید: با آن­ كه گروهك منافقین جمعیت اندكی را تشكیل می­ دهند، اما به مدد حمایت های گسترده مالی و رسانه­ ای كه از طرف برخی از كشورها از آن ها به عمل می آید، توانسته اند در شكل­ بخشی سیاست خارجی خصمانه آمریكا در قبال ایران جایگاه ویژه­ای پیدا كنند.

آنها در این زمینه تلاش می كنند از طریق رایزنی و لابی گری در سطوح سیاسی غرب، حامیانی را برای خود دست و پا كرده تا از آن به عنوان اهرم فشاری علیه ایران استفاده كنند. یكی از بارزترین نمودهای لابی گری این گروهك را می توان در كنگره آمریكا یافت. جایی كه طی سال های اخیر شاهد تصویب لوایح، قطعنامه ها و ایراد سخنرانی هایی در حمایت از منافقین و علیه جمهوری اسلامی بوده ایم.

بررسی سوابق لوایح و اقدامات اعضای كنگره آمریكا در رابطه با این سازمان نشان می دهد كه از اوایل سال 2011 میلادی، و بر مبنای اقداماتی كه برخی از سناتورها اتخاذ كرده بودند، آنها تلاش هایی را برای حمایت علنی از این سازمان تروریستی در پیش گرفته­ اند. نقطه عطف این تلاش ها ارائه قطعنامه ای پیشنهادی بود كه در آن جمعی از اعضای كنگره از وزارت خارجه این كشور درخواست كردند كه سازمان منافقین از فهرست گروه های تروریستی خارج شود.

این سازمان طی سالیان متمادی با تشكیل اجلاس­ های متعدد و با پرداخت پول در تلاش بوده تا از طریق تماس­ ها و ارتباطات گسترده با اعضای كنگره و مسئولان بلندپایه شاخه اجرایی دولت آمریكا، ضمن استفاده از این افراد، نفوذ خود را در بدنه نهادهای تصمیم­ گیر آمریكا هموار ساخته و در پی هدایت دستگاه سیاستگذاری آمریكا برای تحقق اهداف خود برآید. با این هدف كه از طریق مجاب كردن آنها به حمایت از خواسته­ های این سازمان در عرصه قانونگذاری و تلاش برای اعمال نفوذ در قوه مجریه از راه حمایت از افراد مورد نظر سازمان در پست­ های كلیدی و سایر كانون­ ها و مراكز قدرت این كشور، نظرات همسو با سازمان را در جامعه آمریكا دنبال كنند.

فهرست بلند بالایی از مقامات آمریكایی وجود دارد كه به طور مستمر در اجلاس های سازمان منافقین شركت كرده و در ازای دریافت كمك های مالی از این سازمان تروریستی، از برنامه های نامشروع آن­ها جانب داری كرده­اند. از جمله این افراد می توان به جان بولتون، جولیانی، رندل، هاوارد دین، الن درشویتز؛ استاد حقوق دانشگاه هاروارد، جان لوئیس، لوئیس فری؛ مدیر سابق اداره تحقیقات فدرال، رابرت توریسلی؛ سناتور پیشین، پاتریك كندی؛ نماینده پیشین جمهوری خواهان، ژنرال جیمز جونز؛ مشاور سابق امنیت ملی، ژنرال ریچارد می یرز؛ رئیس پیشین ستاد مشترك ارتش، اندی كارد؛ رئیس دفتر پیشین كاخ سفید، وسلی كلارك؛ ژنرال بازنشسته، لی همیلتون؛ نماینده پیشین جمهوری خواهان، پورتر گاس؛ مدیر پیشین سازمان اطلاعات مركزی آمریكا، میچل ریس؛ مشاور ارشد انتخاباتی رامنی، آنتونی زینی؛ ژنرال بازنشسته و اوان بای سناتور پیشین و... اشاره كرد. علی رغم اینكه این دولتمردان آمریكایی به خوبی می دانند كه منافقین در داخل ایران هیچ پایگاه مردمی ندارند و نامشان با خون، ترور و دسیسه گره خورده است، اما ظاهراً مبالغ كلانی كه به ازای بدگویی از تهران به آنها پرداخت می شود؛ به مذاقشان خوش آمده و علاوه بر اینكه در اجلاس های آنان به عنوان سخنران حضور پیدا می كنند، در نهادهای تصمیم­گیر داخلی هم به پشتیبانی و طرفداری از این سازمان تروریستی به پا می خیزند.

چنین حمایت و پشتیبانی در برهه كنونی و همزمان با شكست فشارحداكثری و دورنمای رفع تحریم ها خود را بیشتر نمایان می سازد. به گونه ای كه به وضوح می بینیم این سازمان در تحركات مرموزانه و با همدستی رژیم صهیونیستی، برای هماهنگی بیشتر و ایجاد یك ائتلاف قوی علیه برخی سیاست­ های احتمالی دولت جو بایدن و ممانعت از كاهش تنش با ایران، با پرداخت رشوه و خریدن سناتورهای آمریكایی، لابی گری گسترده ای در كنگره علیه توافق هسته ای به راه انداخته اند تا شاید به زعم خود بتوانند از این طریق خللی در مسیر مذاكرات هسته­ ای ایجاد كنند.

این تحركات مغرضانه ناشی از این نگرانی است كه مبادا دولت آمریكا با بازگشت به برجام از شدت سیاست فشار حداكثری علیه جمهوری اسلامی ایران كاسته و روابط ایران و آمریكا رو به بهبودی رود. چرا كه این سازمان موجودیت خود را در گرو تنش بین ایران و آمریكا دیده و به هیچ عنوان رسیدن به توافق و كاهش تنش ایران و آمریكا را در راستای منافع خود ارزیابی نمی كند. از این رو با هدف تنش ­زایی هر چه بیشتر در روابط ایران و آمریكا، اقدامات بحران­ زا و كارشكنی در مسیر مذاكرات را در دستوركار قرار داده و از این طریق قصد دارند تا با نفوذ بیشتر در كنگره آمریكا، فضا را جهت شكل گیری هرگونه تعامل با تهران مسدود سازند.

انتهای پیام