به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس آلرت، دانشمندان نمی توانند با اطمینان در مورد میزان خطرناك بودن مواد پرفلوئوروآلكیل و پلی فلوروآلكیل(PFAS) اظهار نظر كنند و این مواد گاهی با عنوان "مواد شیمیایی همیشگی" خوانده می شوند زیرا به نظر می رسد كه در طبیعت تجزیه پذیر نمی شوند.

محققان 285 آتش نشان را كه در سازمان آتش نشانی ویكتوریا در استرالیا كار می كردند مورد بررسی قرار دادند. این افراد هم خون و هم پلاسمای خود را در طول یك سال اهدا كرده بودند. آتش نشان ها به طور معمول در نتیجه ی استفاده از فوم آتش نشانی در معرض PFAS قرار می گیرند و به طور معمول نسبت به سایرین سطوح بالاتری از این مواد شیمیایی در خونشان دارند.

"رابین گاسیوروسكی"(Robin Gasiorowski)، هماتولوژیست از دانشگاه مك كواری(Macquarie) استرالیا، می گوید: نتایج این مطالعه نشان می دهد كه اهدای منظم خون یا پلاسما منجر به كاهش قابل توجه سطح PFAS در خون می شود.

"در حالی كه اهدای هر دوی این موارد در كاهش سطح PFAS موثر بودند، اهدای پلاسما موثرتر بود و كاهش 30 درصدی نشان می داد.

این اولین باری است كه راهی برای كاهش سطح PFAS در خون پیدا می شود و این اتفاق تنها با یك عمل انسان دوستانه رخ داده است و نه با روش های بیمارستانی و درمان های دارویی.

در طول مدت مطالعه، 95 آتش نشان هر 12 هفته یك بار خون و 95 آتش نشان هر شش هفته یك بار پلاسما اهدا كردند درحالی كه 95 آتش نشان هیچ خون یا پلاسمایی اهدا نكردند. سطوح PFAS در گروه دوم بدون تغییر باقی ماند.

به نظر می رسد از آنجا كه PFAS به پروتئین های سرم خون متصل می شود، كاهش مقدار این بخش خون می تواند به مرور زمان سطوح PFAS را كاهش دهد. با این حال، این آغاز تحقیقات است و بررسی های بیشتر روی گروه های بزرگ تر باید انجام شود.

"مارك تیلور"(Mark Taylor)، دانشمند محیط زیست از دانشگاه مك كواری، می گوید: اگرچه این مطالعه اثرات PFAS بر سلامت آتش نشانان یا مزایای بالینی كاهش آن را مورد بررسی قرار نداده است اما این سوالات مهم برای انجام مطالعات بیشتر ارزشمند هستند.

PFAS تنها برای آتش نشانان مشكل ساز نیست. این مواد را می توان در همه چیز از رنگ گرفته تا ماهیتابه یافت و وجود آن ها با مشكلات سلامتی از جمله چاقی، دیابت و انواع خاصی از سرطان ها مرتبط است.

این مواد شیمیایی نه تنها به بدن ما نفوذ می كنند، بلكه به برخی از دورافتاده ترین نقاط روی زمین نیز می رسند. همانطور كه از نام مستعار آن ها پیداست، این مواد برای مدت طولانی باقی می مانند و بنابراین ما باید در مورد آنچه كه با آن سر و كار داریم بیشتر بدانیم.

نتایج اولیه امیدواركننده بوده است و گام بعدی انجام بر روی گروه های متنوع تر از افراد است تا مشخص شود آیا دسته های خاصی از افراد در معرض خطر بیشتر هستند كه از اهدای پلاسما و خون بیشترین سود را ببرند.

این تحقیق در نشریه JAMA Network Open منتشر شده است.

انتهای پیام