به گزارش پایگاه 598 به نقل از نسیم آنلاین، بالاخره پس از امضا سه تفاهمنامه میان راه آهن و ذوب آهن در 3 دهه اخیر، قفل تولید ریل ملی در اواسط پاییز 95 گشوده شد و اولین ریل تولید داخل پس از 80 سال واردات، با همكاری شركت های ذوب آهن و راه آهن رونمایی شد. اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور در مراسم افتتاح خط تولید شركت ذوب آهن در 13 آبان ماه امسال گفت: «نزدیك به 100 سال است كه در كشور راه آهن داریم و نیم قرن است كه در كشور ذوب آهن احداث شده است اما در این مدت قادر به تولید ریل نشدیم كه خوشبختانه این امر در دولت تدبیر و امید و با تدبیر مدیران ذوب آهن در سال 95 به ثمر نشست. كشورهای مختلف ریل را از آمریكا، اروپا و شرق آسیا وارد می كنند اما ایران به عنوان یك كشور صنعتی، این كالای مهم را در داخل تولید نمود. این موفقیت حاصل تلاش و همت كارگران و تدبیر مدیران ذوب آهن است كه یك محصول با كیفیت بالا را تولید كردند و به واقع در این عرصه درخشیدند.حال كه به این موفقیت رسیده ایم، وزارت صنعت، معدن و تجارت باید سیاست هایی را در پیش بگیرد كه از این تولید ملی حمایت شود و دیگر امكان واردات ریل وجود نداشته باشد».
درحالی این اظهارات توسط معاون اول رئیس جمهور بیان شد كه دو روز قبل از برگزاری مراسم مذكور، مهرداد تقی زاده، معاون حمل ونقل وزیر راه و شهرسازی و الكسی سامبو یویچ تسیدنوف، معاون وزیر حمل ونقل فدراسیون روسیه در هشتمین نشست كارگروه همكاری در بخش حمل ونقل بین دو كشور توافق كردند كه ظرف مدت 3 ماه از تاریخ امضای پروتكل، نام شركت خود را كه دارای ظرفیت و امكاناتی برای احداث كارخانه مشترك در ایران در زمینه تولید ریل راه آهن از جمله ریل طویل متناسب با سطح فناوری های روز دنیا همراه با انتقال دانش فنی هستند به یكدیگر معرفی كنند.
وزارت راه و شهرسازی در حالی همزمان با آغاز تولید ریل ملی در شركت ذوب آهن، به دنبال امضای تفاهم نامه جدید برای تولید ریل ایرانی ـ روسی است و همان واردات ریل است كه این شركت ایرانی، ذوب آهن ظرفیت تولید مازاد نسبت به نیاز 5 سال آینده كشور دارد زیرا مطابق با اظهارات مسئولان ذوب آهن ظرفیت تولید ریل شركت ذوب آهن حدود 400 هزار تن در سال است ولی طبق اظهارات معاون سابق ساخت و توسعه راه آهن، نیاز كشور به ریل در 5 سال آینده به حدود 200 هزار تن درسال خواهد رسید.
حال این سوال مطرح می شود كه چرا مسئولان دولتی در تفاهمنامه امضا شده با ذوب آهن در سال 93،سخنی از ریل طویل و انتقال تكنولوژی به میان نیاوردند؟
در هر صورت، از دولت تدبیر و امید انتظار می رود برای حمایت از تولید ملی، بیش از این به تدبیر بپردازد تا پس از گذشت 2 سال از امضای تفاهم نامه برای تأمین ریل و همزمان با آغاز تولید این كالای راهبردی در داخل كشور، به سراغ امضای قراردادی جدید با یك شركت خارجی به بهانه انتقال فنّاوری نرود و تولید ریل ملی در شركت ذوب آهن را با تهدید جدی مواجه نسازد.