برخی از كارشناسان معتقدند كه حركت به سمت انرژی های تجدیدپذیر به كندی پیش می رود و دلیل اصلی آن را سرمایه گذاری كمتر از حد نیاز برای به كارگیری منابع تجدیدپذیر به دلیل وابستگی زیرساخت های اقتصادی به انرژی های فسیلی می دانند.
به گزارش خبرنگار «نبض انرژی» خشكسالی و آتش سوزی های گسترده تر، سیل های بیشتر، و طوفان های سهمگین تر، همه این ها ارمغان شوم گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی است كه مقصر اصلی آن بشر و نیز سوزاندن سوخت های فسیلی است. این موضوع نه تنه 8 ا به محیط زیست آسیب جبران ناپذیری وارد می كند بلكه سبب ركود اقتصادی كشور های نیز می شود. بسیاری از صاحبنظران و كارشناسان معتقدند هستند كه برای مقابله با این تغییرات باید به سمت استفاده از انرژی های پاك و تجدیدپذیر با هدف مهار تغییرات آب و هوایی حركت كرد؛ بنابراین این مهم باید در دستور كار دولت ها و كشور ها قرار گیرد.

در همین راستا نشست هفت كشور قدرتمند جهانی كه چندی پیش در برلین برگزار شد براین مهم تاكید شد تا این هفت كشور قدرتمند رهبری حذف تدریجی استفاده از انرژی زغالسنگ را برعهده بگیرند تا از این طریق از سوخت فسیلی به سمت انرژی های تجدیدپذیر حركت كنند تا مهار تغییرات آب و هوایی را تقویت كنند.

براساس این گزارش برای مهار تغییرات اقلیمی، دنیا باید به وضعیت كربن صفر (یا صفر خالص) برسد؛ بنابراین برای رسیدن به این هدف چند پیش نیاز ضروری است كه از جمله كربن زدایی از تولید برق و حذف نیروگاه های زغال سنگی تا سال 2030، توقف روند جنگل زدایی و تسریع بازیابی جنگل ها، كاهش 60 درصدی انتشار متان از سوخت های فسیلی و كاهش 30 درصدی میزان متان تولیدی كشاورزی و مدیریت زباله ها، تسریع برقی كردن حمل ونقل جاده ای و ممنوعیت فروش خودرو های سبك با موتور احتراق داخلی، تسریع كربن زدایی از خانه ها، صنایع سنگین و حمل ونقل بار
و نیز تمركز روی افزایش بهره وری منابع و انرژی امری مهم و ضروری است.

برخی از كارشناسان معتقدند كه حركت به سمت انرژی های تجدیدپذیر به كندی پیش می رود و دلیل اصلی آن را سرمایه گذاری كمتر از حد نیاز برای به كارگیری منابع تجدیدپذیر به دلیل وابستگی زیرساخت های اقتصادی به انرژی های فسیلی می دانند. برهمین اساس گذار از سوخت های فسیلی به انرژی های تجدید پذیر نیازمند برنامه ریزی دراز مدت و سرمایه گذاری های كلان برمی گردد.
باید به این نكته كلید و مهم اشاره كرد و گفت كه در كشوری مثل ایران این موضوع كمی پیچیده تر است. چرا كه بخش زیادی از درآمد كشور وابسته به صادرات نفت است؛ و كاهش مصرف نفت در دهه های آینده – كه امری اجتناب ناپذیر است – این كشور را با مشكلات جدی اقتصادی روبرو خواهد كرد. از این رو این كشور هر چه سریع تر باید اقتصاد خود را متحول، و تولیدات و صادرات غیر نفتی خود را افزایش چشمگیر دهد. در غیر این صورت آینده ای غیرقابل پیش بینی در انتظار اقتصاد ایران خواهد بود.

-
-